Hallo,

Leuk dat je hier bent! Ik ben Yvonne. Begin 30, PhD student, sportief, doe een poging tot muzikaliteit en gezond leven en blog over de dingen die me bezig houden. Wees welkom en voel je vrij om te reageren.

Eine kurze Pause

Al jaren zie ik regelmatig een trein naar Duitsland klaar staan aan de overkant van het perron. Meerdere keren heb ik gedacht ‘wat nou als ik eens in die zou stappen?’ Natuurlijk deed ik dat nooit, want ja, er moet ook gewerkt worden en bovenal: je hebt een reservering nodig. Het vereiste dus iets meer planning, maar woensdagavond stapte ik toch eindelijk in de trein naar München.

Toen Christina me uitgenodigde voor een weekendje hiken in de buurt van Innsbruck, hoefde ik daar niet lang over na te denken. En toen er gezegd werd dat het makkelijkst was om de nachttrein naar München te pakken en daar over te stappen, werd het weekendje al snel vijf dagen. Op een of andere manier stond München namelijk al een tijdje op mijn lijstje steden waar ik nog eens wil kijken. Geen idee waarom eigenlijk, maar ik besloot dat dit hét moment was.

Zo liep ik twee dagen mijn voeten moe in een stad die ik niet zo zeer heel erg mooi, maar wel erg prettig vind. Niet mijn ideale vakantiebestemming, maar wel mogelijke woonplaats zeg maar. Ik dwaalde door het centrum en de wijken er omheen, liep hard in de Englisher Garten, bekeek waar wij níet en zij wél wereldkampioen werden* en zag Schloss Nymphenburg. Ik weerstond de verleiding om een dagtripje buiten de stad te maken (en te moeten haasten), dus ik heb een excuus om nog eens terug te gaan.

Maar eerst was het tijd voor een compleet andere omgeving; Innsbruck is klein, pittoresk en vooral omgeven door prachtige bergen. Ik kwam vooral voor het laatste en dus gingen op een tweedaagse hike. Zaterdag was het weer prachtig en genoten we van de uitzichten. In de avond sloeg het weer om, maar het trok ’s nachts nog wel even open zodat ik vanuit mijn bed de eindeloze hoeveelheid sterren kon zien. De volgende dag begonnen we nog aan een tochtje verder de berg op, maar gedwongen door de beginnende regen, draaiden we al snel om. Gelukkig zette het niet echt door en was het alsnog prettig lopen. Maandag besloten we, ondanks mijn spierpijn, nog een korte hike te doen. Gewoon omdat het zo makkelijk kan. Hoe heerlijk is het dat je na minder dan een half uurtje met de bus (of een paar minuten met een duurdere kabelbaan) direct de bergen in kunt lopen?

Na vijf dagen heb ik het gevoel dat ik twee weken weg ben geweest. Het beviel wel om zo even een korte break te hebben. Dat ik mensen op kan zoeken is natuurlijk een perfect excuus. En laat Christina nou toevallig binnenkort alweer verhuizen naar Zürich. Ook nog nooit geweest. Schijnt mooi te zijn..

*Ondertussen leerde ik dat wij er Europees kampioen werden, maar dat is daar toch echt ondergeschikte informatie.



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Instagram
Follow
Mailinglist
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl